Zaprojektój swoją ksozulkę

Od dłuższego okresu jest popularne tworzenie swoich obrazów na t-shirtach. Są one nieodzownym elementem, przy pomocy którego możemy zaskakiwać swoich najbliższych – przyjaciół i rodzinę.  Koszulka z nadrukiem własnym spełniać może zadanie prezentu. Będzie tak jeżeli umieścimy na niej zdjęcie z jakiegoś ugruntowanego wydarzenia i podarujemy babci, rodzicom, partnerowi lub najbliższemu przyjacielowi. Można również wpaść na dobry pomysł i zrobić koszulkę z poczuciem humoru. Gdy ktoś zauważy was z takim t-shirtem, to od razu zacznie się śmiać. Do któregokolwiek miejsca wejdziesz, to wywołasz uśmiechnięcie się wielu osób.

Gdzie możemy zrobić własny nadruk na koszulki?

Jeżeli mamy dostęp do sieci to możesz zarejestrować się w serwisie www, który pozwala szybko tworzyć takie nadruki na koszulki. Możesz przykładowo skorzystać z serwisu CupSell, który daje możliwość tworzyć własne wzory na koszulkach, kubkach, misach poduszkach i czapkach.
Masz również dostęp do różnego rodzaju sklepów, w których można zanieść na nośniku swoją grafikę i na miejscu dobrać jeszcze kolor koszulki. Różne osoby tworzą rozmaite prace własne. Osoby religijne potrafią stworzyć różne religijne koszulki, które  mogą się sprawdzić np. kiedy idą trasę pielgrzymki.

Gdzie brać pomysły na ciekawe projekty Ti-sherta?

Możemy delikatnie mówiąc zainspirować się innymi lub wymyślić coś śmiesznego. Gdy masz swoją  działalność gospodarczą to jest możliwość stworzyć swoje własne gadżety z logotypem firmy. Niedawno dla jednej hodowli psów rasowych zrealizowałem koszulki z psami. klienci hodowli mają możliwość zakupić t-shert lub są rozdawane. Takie firmowe koszulki mogą spełniać rolę jako doskonała reklama naszej działalności.

Zmierzch Edward

Moje prace konkursowe którą wybrać?

 Kotek

format: A4  technika: wegiel

Portret kumpla:)) :**

format: A4   technika: olowki: 5B, 6B i 4 H

Anielica

format: A4  technika: kredki akwarelowe, czarne pioro, biala pastela

Nudy::))

Hej! To znowu ta nudziara. xD Zapomniałam wczoraj powiedzieć, że moje prace bardzo rzdko będę tu wstawiać. Nie mam skanera. Stworzyłam ten blog z myślą o pamiętniku. :P Skoro ten blog będzie moim pamiętnikiem, więc muszę coś o sobie powiedzieć. Mam brata o imieniu Kamil, mamę - Renatę i tatę - Leszka. Czasami kłócę się z nim, ale to zwyczajne, bo w rodzeństwie tak bywa. Mieszkam niedaleko mojej babci (od strony taty), a raczej koło niej. Hym... Pokarzę wam jak to mniej/więcej wygląda.

1. Mój dom.
2. Betonowy podjazd.
3. Dojazd do garażu.
4.Ogródek warzywny mojej cioci.
5. Dwa garaże wujka (mojego chrzestnego) i cioci.
6. Drzewa i chaszcze...
7. Przechowalnia taty (od nie dawna, wcześniej to była chlewnia mojej babci i dziadka).
8. Miejsce gdzie można zaparkować.
9. Moja łąka.
10. Stodoła mojej babci i dziadka.
11. Dom mojej babci i dziadka.
12. Garaż mojej babci, wujka i dziadka.
13.Wjazd do podwórka mojej babci.
14. Tunele mojego taty i wujka.

Nie zaznaczyłam osobnych drzew i tp. To bardzo nie dokładny opis. Moja rodzina, wujek, ciocia, mieszkamy w jednym domu.(oczywiście w osobnych mieszkaniach) Mój drugi wujek ma 40 lat, a nie ma żony i mieszka z babcią i dziadkiem... Przepraszam za blędy i ja się już rz(?)egnam.

Życie jest tylko przechodnym półcieniem,

Nędznym aktorem, który swoją rolę

Przez parę godzin wygrawszy na scenie,

W nicość popada - powieścią idioty,

Nareszcie w domu:))

Podczas burzy ruter mi się zepsuł i musiałam długo czekać aż uzyskam dostęp do internetu. Na szczęście tak dużo nie straciłam bo i tak byłam na 2 tygodnie na kolonii na morzem w Łebie. TUTAJ znajdziecie stronę internetową kolonii, ale ona będzie tylko 1 miesiąc, potem zniknie. Poza tym tam zostały opisane tylko najmniej ważne rzeczy, czyli co robiliśmy w dany dzień. Ja opisze stan pokojów mieszkalnych i wszystko co tam wyprawialiśmy.

Żeby wszystko było zrozumiałe najpierw powiem z kim byłam w pokoju.

BASIA
kryptonim: Kot
specjalne zdolności: zaklinacz kotów

SYLWIA

kryptonim: Pepsi
specjalne zdolności: gdyby odrobinę bardziej się postarała potrafiłaby zabija wzrokiem (jak bazyliszek)

OLA
kryptonim: Mariolka
specjalne zdolności: "Mariolka prawdę ci powie", czyli zapierdala jak Mariolka

KINGA
kryptonim: Wariatka
specjalne zdolności : świetnie udaje, że jest z psychiatryka

KASIA
kryptonim: Malina
specjalne zdolności: potrafi rozbawić bez najmniejszego trudu

Mieszkałam w pokojach 6-osobowych. Na początku mieszkałam z innymi dziewczynami(Kinga(nie Wariatka tylko inna), Klaudia, Magda, Magda,Basia), ale niezbyt się dogadywałyśmy więc zamieniłyśmy się pokojami i 2 tydzień spędziłam w towarzystwie Kota, Pepsi, Mariolki, Wariatki i Maliny; wymiana mnie i Kota na Shatana(Julkę) i jakąś inną dziewczynę(nie pamiętam imienia). Kota znam od pierwszej kolasy (To moja najlepsza przyjaciółka. Kurde, powinnam pisać wcześniej o moich przyjaciołach. W następnym poście wszystko dokładniej piszę.), natomiast Olę (Mariolkę) znam od roku, ponieważ chodzi do mojej klasy. Resztę poznałam na kolonii.

Akcja z Lampą
Stan naszych pokoi był po prostu niesamowity. Gdy weszłam odrazu zauważyłam:

• robaki
• grzyb w łazience
• woda w kranach była pobarańczowa przez rdzę
• w lampach roiło się od trupów robli

Ale najlepsza okazała się lampa. :) Pewnego dnia obudowa lampy spadła. Tak po prostu.

Książki
Podczas kolonii przeczytałam 8 pienćset stronowych książek.W autobusie nie było co robić...

Koty
Basia gdyby tylko mogła przyniosła by ze sobą kota.Zabrała ze sobą 2 książki o kotach, po czym dokupiła jeszcze jedną, miała pirzbę z Hello Kitty, komurkę miała zapełnioną zdjęciami z jej kotami. Wiem, że ma koty, ale czy ma kota...?


I parę fotek (niktóre z opisami) :

Kierowca miał urodziny.

Robię Kotu ogon syrenki.

Idziemy przez prak dinozaurów

Park Donzaurów

Mój brat gania po plaży jak świr. :))

Ja jak zwykle czytam, a mój brat goni kolegów w tle. :D

Stołówka...

Idziemy, a Wariatka i Mailna przed nami.

A tu Maliny nie wiedać..

Pokaz mody; kardzy się postrał. Pokarze(według mnie) najlepsze prace:

Mariolka

Shatan

Kacper-król Kacper i jego znaki władzy - berło korona.

Niestety póżniej je zjadł...

Ewa-sprzątaczka

Mój Brat/Kamil-Mage lvl80

Justynka-Lady GaGa

A tu wszyscy idą...

I tu też...

Tu se tańczymy...

Mage lvl 80 i Sprzątaczka

I rozdawanie nagród.

Przeciągnie liny

Tu też...

Kabaret chłopaków..

A tu koleżanki z pokoju. Tylko mnie i Mariolki nie ma.

Po prawej stronie Pepsi, po lwej Kot, za nią Malina i na końcu

Wariatka. :D

To tyle. :) Cześć!!!

Weszli do środka i zbliżyli się do wolnej kasy.

– Trzy razy mielone świńskie racice – czarująco uśmiechnął się Net – z emulgatorami, w papce z benzoesanu sodu i glutaminianu potasu polanego utwardzonymi tłuszczami z dodatkiem wypełniacza, spulchniacza i aromatu ponoć identycznego z naturalnym.

Dziewczyna za kasą wolno wydukała:

– Nie mamy czegoś takiego...
– Macie, macie – zapewnił ją Net – Nazywacie to cheeseburgerem. Trzy poprosimy na wynos.

Jane

Jak pewnie zauwarzyliście nie mam już czasu pisać, a tym bardziej nie mam pojęcia co pisać. Teraz ten blog będzie dla mnie bardziej wtyczką do innych stron, bym mogła publikować rzeczy, których gdzie indziej bym nie mogła.

Moja postać na Nightwood - Jane

Imię i pseudonimy:

Jane. Nie pamięta już swego nazwiska ani pochodzenia, gdyż nie używała tych nazw od piątego roku życia.

Pochodzenie:

Nie pamięta już swego nazwiska ani pochodzenia, gdyż nie używała tych nazw od piątego roku życia. Aktualnie mieszka na Mglistej Polanie.

Wiek:

20 lat.

Styl:

Nie ma stylu, lecz miłuje się w ciemnych kolorach.

Wygląd:

Długowłosa szatynka o czarnych oczach i długich nogach. Włosy, które sięgają jej do pasa spina w kok. Ma drobną twarz i ładne usta, lecz nie są szczególnie pełne. Zwykle jest ubrana w czarną szatę z dużym kapturem, w którego cieniu skrywa swą twarz. Jest blada, w końcu pisali: Szlachta ma cerę jak kozie mleko, plebs jest opalony od pracy w polu.

Historia:

Rodzina Jane była jedną z tych rodzin, której wszystko się udało; ojciec i matka się kochali, pilnowali Jane jak oczka w głowie, byli bogaci... Ich rodzina była bogata, poniewarz byli szlachcicami. Jadali na najlepszych ucztach, brali udział w konkursach rycerskich, można by powiedzieć, że balowali od rana do nocy. Tak było do jej piątego roku życia.

"Wszystko co piękne musi się kiedyś skończyć" usłyszałam kiedyś od pewnego mądrego człowieka. Coś zawsze cię dorwie, nawet jeśli jesteś pewny, że jesteś bezpieczny i nic nie może ci się już stać. To właśnie przytrafiło się Jane.

Pod koniec pewnego słonecznego dnia, gdy dziewzynka już smacznie spała nagle dało się usłyszeć w zamku dużo chałasów i krzyków ludzi. Było tak gwarno, że nawet mocno śpiąca dziewczynka się obudziła.Zdezorientowana przetarła oczy i powoli wyczołgała się z łużeczka. Była pare kroków od okna, by zobaczyć co wywołało taki ruch, gdy drzwi do jej alkowy otworzyły się, a w nich ukazała się jej mamka.

- Chodź, dziecko, chodź i nie zadawaj pytań, bo na nie nie ma czasu! - krzyknęła i wzięła Jane na rence. Biegła ile sił w nogach i wielkim strachem, Jane to wyczuła i przyjęła jej zdenerwowanie. Po chwili biegu zrozumiała, gdzie biegną, do spirzarni, gdzie jest ukryte przejście. Często się tamtendy wymykała z pałacu, by pobawić się ze swoimi ruwieśnicami, z plebsem.

Były już w spirzarni, gdy Jane usłyszała kroki na schodach, kroki tego przed którym ciekały. Opiekunka wiedziałą, że nie zdąrzą bezpiecznie dojść do wyjścia. Na nic nie czekająć popchnęła Jane za beczkę z winem, a sama wskoczyła za półkę z naczyniami pełnymi owoców. W tej samej chwili do spirzarni wbiegł człowiek, lecz jakiś nienaturalnie dziki. Dopiero puźniej Jane zrozumiała, że to wampir. Wampir... - myślała Jane - Pewnie teraz w pałacu wampir jest nie jeden. Musieli nas zaatakować. - serce zaczęło jej szybciej bić - Moi rodzice wraz z dworem na pewno nie żyją... - Chciało jej się płakać, ale powstrzymała się, wiedząc, że to może kosztować ją życie.

Tymczasem wampir rozglądał się za swoją ofiarą. Wiedział, że tu jest. Pchnął beczkę z wodą, zniszczył beczkę z mlekiem... Niedługo miała być kolej beczki z winem, co było równoznaczne z śmiercią dziewczynki. Nastawiała się już duchowo do śmierci, gdy mamka postanowiła wziąść sprawy w swoje ręce. "Przypadkowo" zrzuciła glinianą misę z jabłkami, co zwróciło uwagę wampira.

Korzystając z jego nieuwagi, Jane wyślizgnęła się zza beczki i podczołgała się do wyjścia. Zaczeła biec. Jeszcze przez minutę dochodziły do niej krzyki jej opiekunki. Nigdy nie potrafiła stwierdzić jak długo biegła, lecz wystarczająco długo by dotrzeć do drugiej osady.

Upadła. Po jej policzkach potoczyły się łzy. Nie mogła, po prostu nie mogła uwierzyć w to co się stało...

Osada do której dotarła nazywała się Other. Tam opowiedziała swoją historie oraz zaznaczyła, że jest szlachcianką, więc została przeniesiona do zamku, znjdującego się w mieście. Niestety tam już nikt jej nie kochał. Nikt nie był w stanie zalepić pustki jaką wyrządziła jej strata rodziców. Miała drugą mamkę, ale była przekonana, że nie była by w stanie wykonać takiego szlachetnego czynu jak oddanie za nią życia, jak jej poprzednia opiekunka. Każdy mógł zauwarzyć jej wieczny smutek, dlatego co tydzień musiała rozmawiać z człowiekiem, na którego dorośli mówili "psycholog", choć dziewczynka wolała na nigo mówić "ten straszny pan". Tak żyła do dwunastego roku życia, puki nie poznała pewnego miłego kotołaka...

Gdy miała trzynaście lat, ten-straszny-pan przyprowadził na rozmowę swego syna, Brian'a. Po tej uciążliwej rozmowie z barku innych rzeczy do roboty zaczęła z nim rozmawiać. Okazało się, że jest bardzo miłym rówieśnikiem. Niedługo trfało, nim się zaprzyjażnili. To on nauczył ją jak czarować i używać łuku. Po paru latach przyjaźń Jane przekształciła się w miłość, kto wie, czy Brian odwzajemniał te uczucia? Tego się już nie dowiemy, bo Jane nigdy nie odważyła mu się to tym powiedzieć, choć pewnej nocy była tego tak blisko...

Gdy miała piętnaście lat poszła z Brian'em na spacer, w samym środku nocy. Rozmawili jak zwykle, o błachych sprawach, gdy Jane wiedziona poprzednim tematem zapytała:

- Jaki jest twój największy sekret?

- Jestem kotołakiem - szepnął jakby nigdy nic. Wytrzeszczyła na niego oczy. Jak mógł jej nigdy nie powiedzieć? Gwałtownie zamrugała. Jej mózg nie przetrawił jeszcze całkiem tej informacji, gdy spytał - A twój?

- W pierwszych tygodniach, gdy moi rodzice zmarli, chciałam umrzeć - ruch ust był prawie nie dostrzeżalniy, jakby wstydziła się tego powiedzieć. Brian na początku wydawał się przerażony taką możliwością, lecz zaraz powrucił do swej pokerowej twarzy. Popatrzył Jane w oczy.

- Obiecaj mi, że nigdy nie będziesz nawet myśleć o samobujstwie.

- Obiecuję.

Wracali w dziwnej atmosferze.

Zbieg okoliczności sprawił, że dzień potem wybuchła epidemia ospy, w której Brian zmarł. Zabiliźniona juz rana, która została zadana psychice Jane odbierając jej rodziców, otwarła się na nową, tym razem z podwójną mocą. Jane tym razem naprawdę chciała popełnić samobujstwo, lecz pamiętna obietnicy zadanej Brian'owi nie mogła zrobić tego tchóżliwego czynu.

Mimo to wiedziała, że nie będzie wstanie normalnie funkcjonować będąc w pałacu, miejscu gdzie większość czasu przebywała właśnie z nim... Już po paru dniach nie wytrzymała, uciekła zabierając tylko prowiant i łuk - przedmiot, który podarował jej Brian. Od tego czasu, podróżowała po rużnych osadach, z miejsca na miejsce. Najczęściej zatrzymaywała się u uczonych, pogłębiając swą wiedzę. Po paru latach stała się mistrzynią w psychokinezie i telepatii. Nauczyła się także wielu trudniejszych mikstur, wywarów i eiksirów. Posiadała wielką wiedzę czarodziejską i zwracała na siebię coraz większą uwagę. W końcu zrozumiała, że jeśli nie osiedli się gdzieś na stałe może ściągnąć na siebie niebezpieczeństwo.

Pewnego dnia do uszu Jane doleciała wieść, że parę wiosek dalej zapanowała zaraza Dżumy. Nie zastanawiając się zebrała wszystkie potrzebne składniki i wyruszyła do wioski. Trwało parę dni, zanim zdołała uleczyć wszystkich, musiała zużuć dużo swej magicznej mocy, by ludzie mogli normalnie żyć, po tak niebezpiecznej chorobie. Tam spotkała Kayę, swoją dawną przyjaciółkę z czasów, gdy jeszcze żyli jej rodzice. Kaya chętnie ją przyjeła.

Dowiedziała się od niej o Nightwood i tam zamieszkała na stałe.

Pierwszy rok w Nightwood okazał się wspaniały. Pieniądze zaoszczędzone przez poprzednie lata i zapłata za zatrzymanie zarazy była wystarczająca, by Jane żyła jak każda osoba.

Niestety nic nie trwa wiecznie, pieniądze się skończyły, a Jane bardzo Trudno było znaleźć pracę. W noc duchów była bardzo potrzebna, praktycznie cały czas gdzieś pojawiały się zombie, ale zapłata za odpędzenie jednego zombie, ducha czy innej istoty była minimalna. Dziewczyna jeszcze przez parę tygodni mogła żyć normalnie, lecz całą resztę roku musiała żebrać, inaczej umarła by z głodu. Czasami chodziła na wyprawy, niczym smok zbierała różne zioła, ale niestety nie była w stanie zebrać odpowiedniej ilości ziół i innych przedmiotów do swych mikstur. Z Niezapominajkami, Trującym Bluszczem, Kwiatami Paproci czy z Jaskółczym Zielem nie było problemu, rośnie ich mnóstwo przy starym cmentarzu, ale ze swoimi słabymi zmysłami nie miała szans znaleźć Ichoru Lugha, czy Żywego Srebra. Trzeba bowiem wiedzieć, że Jane nie obawiała się chodzi tylko na cmentarz, a i tam nie zbyt głęboko się zapuszczała, żeby przypadkiem nie trafić na Nieumarłego. Bez swych eliksirów i mikstur nie miałaby szans z takim przeciwnikiem, ponieważ nawet gdyby postrzeliła by go ze swego łuku, wyrwałby strzałę i szedł dalej. Jane nie mogła robić eliksirów, bo cóż mogłaby zrobić z takich pospolitych składników? Sprzedawała więc je, lecz za taką małą ilość srebra nie mogła się utrzymać.

Tak więc coraz chytrzej patrzyła na smoki spotykane na wyprawie. Podziwiała je, chociaż nieraz wykradały jej z takim trudem zebrane zioła. Nieraz zatapiała się w marzeniach w których była hodowcą, nie głodowała utrzymując się z walk i zdobytych przez jej smoka przedmiotów.

Nie umknęło to uwadze Mędrca, który obserwował ją potajemnie.

Pewnego dnia Jane, gdy wracała z rękami pełnymi ziół z wyprawy na Stary Cmentarz, poczuła silny uścisk dłoni na swym ramieniu.

- Witaj, dziecko - głos brzmiał poważnie, był niski jak u starszego człowieka. Nie musiała się natrudzić by zrozumieć, kto do niej przemawia; Mędrzec. 

- Witaj - odpowiedziała, odwracając się do niego.

- Mam coś dla ciebie... Chyba wiesz co to jest. - powiedział wyciągając z pod płaszcza owalny przedmiot. Dziewczyna wzięła go do ręki.

- To jajo - szepnęła odwracając głowę ku jego twarzy, lecz starca już nie było.

Swego nowego smoka nazwała Eragon i od tej pory nie doskwiera jej brak pieniędzy. Jane zaczęła dorabiać jako płatny zabójca....

Charakter:

Nie lubi ludzi, zwierząt i nie kryje się z tym. To, że tak szybko utraciła osoby które kochała wyrządziło trwały ślad na jej psychice - jest nieufna, z nikim nie nawiązuje przyjacielskich kontaktów. Troszczy się tylko o siebie, nikogo więcej. Jeśli komuś pomaga, to tylko dlatego że widzi w tym interes.

Przedmioty:

łuk, przeróżne eliksiry, sztylet

Rasa:

człowiek (czarownica)

Uzdolnienia:

Potrafi dobrze strzelać z łuku, ale nie bardzo dobrze. Potrafi czarować i robić eliksiry, skradać się i jest całkiem dobrą aktorką. MISTRZYNI telepatii i psychokinezy.

Rodzina:

Rodzice nie żyją, a innych krewnych nie pamięta. Nie zajęli się nią po śmierci, na szczęście jako szlachcianka nie mogła wstąpić do plebsu. Dawno już zapomniała jak wyglądał jej herb rodzinny, czy choćby nazwisko...

Rysunek

Modnisia,browary sprzedaje towary i szafa gra.
Nudziłam się  więc coś narysowałam a właściwie modnisie
na zakupach.Dziś opiszę JEDNĄ POSTAĆ

Więc pierwsza z lewej nazywa się Eleni King
ubrałam ją w lekką ale modną kreacje torebka podkreśla jej
osobowość i delikatny makijaż.Dobrałam skromne dodatki
oraz narysowałam jej rozpuszczone włosy jak dla każdej
ale jej kolor włosów ma wyjątkowy kolor